نه بیگانه‌ای، ای بت خانگیمکن با من خسته بیگانگی

تو گر پایمردی نکردی به لطفچه سود این دلیری و مردانگی؟

پری‌زاده‌ای چون تو پیش نظرنباشد ز من طرفه دیوانگی

چراغیست روی تو، ای ماهرخکه شمعش نیرزد به پروانگی

بگیری بسی دل به زلف چو دامگر آن خال مشکین کند دانگی

ز مهر سر زلفت، ای سنگدلهوس می‌کند سنگ را شانگی

به تمکین مکوش، اوحدی، در غمشکه عاشق نکوشد به فرزانگی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love