Buruq saçlı, gülər üzlü,Sinəsi qızıl ulduzlu,Gözləri mavi,Əzrayılı səmaviKosmonavt KomarovFikrimə hardan düşdü,Hansı axardan düşdüBu dəqiqə, bu saat?!

Kainatda xəyalın,Xəyalın kainatda.Raket bülənd odluYana-yana, içindəKosmonavt Komarov.O getdiİkinci ulduzu dərməyə,Allahı bir də görməyə.Nə ulduzu dərə bildi,Nə allahı görə bildi.Hər gülüBir ulduza döndü,Ulduzlar içindəQaldı Komarov.Əbədiyyətin, sonsuzluğunQanadlarındaUcaldı Komarov.

Odlar diyarınaGəlmişdi Komarov.Gəlmişdi,Şıxəlinin qonağı olmuşdu.

Odlu iqbalınıBildi Komarov...Bu odlu, atəşli,Alovlu torpaq.Səməndər ömrünün,Səma ömrününMüdhiş falı olmuşdu,Sınağı olmuşdu.

Birinin məzarıXiyabandadır,Birinin məzarıAsimandadır.Yerlə-göy birlikdəKainatımız.Elə Şıxəli dəKosmonavtımız.Göyərçinlər qonurQız qalasına.Bütün quşlarınsaRuhdur bir adı,Dualar oxuyur öz balasına.

Yerdə də, göydə də,Bəşər övladı.Qorxudan-ürküdənAzad olanlar,Amalı yolundaFərhad olanlar.Vətənə-millətəÖvlad olanlarYerdə də, göydə də oda düşərlər,Oda düşərlər...Yada düşərlər...

14.07.1999.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets