دل آینه صورت و معنیست عجب بودکان شاهدما روی درین آینه ننمود

نه نه، چو صفا نبود هرگز ننمایددر آینه جان صفت شاهد و مشهود

در راه تو عشاق سر از پای ندانندای دولت عشاق،زهی مقصد و مقصود

حاجی ز ره کعبه پشیمان شد و برگشتچون باده نپیمود ره بادیه پیمود

واعظ،بس از این قصه،که هرگز نستاننددر دار عیار دل ما قلب زراندود

دیگر سخن ازشمع وزپروانه مگوییدبا زاهد ما، چون نه ایازست و نه محمود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در راه غمت قاسم بیچاره شب و روزاندر طلبت دربدر و کوی بکو بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets