امکان صبر نیست، ز سر گیرم این نفیردل رفت و صبر رفت، خدایا، تو دست گیر

مطرب، بیا و نغمه روحانیون بزنساقی، بیا، ز خم صفا کاسه ای بگیر

از خم بپرس قصه مستی، که خم میدارد صد آفتاب دل افروز در ضمیر

پیر مغان مرا بخرابات ره نموددر حال سجده کردم و گفتم که: یا مجیر

چون بازگشت جمله جانها بسوی تست«یا منتهی المنایا، یا غایة المصیر»!

جویای کوی تست توانا و ناتوانحیران روی تست، اگر شاه، اگر فقیر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گویند: قاسمی بکه دادست جان و دل؟سلطان بی وزیر و شهنشاه بی نظیر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern