کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور

هر کسی در قدر حال خود براهی می روندچشم وحدت در شهود و جان کثرت در غرور

چشم جانت گر شود روشن، ببینی در زمانشرع با تقلید زور و روی با تحقیق نور

پیش ارباب حقیقت نکته ای بس روشنستشرع بی تحقیق رفتن غایت زورست، زور

حاضر اوقات باش و چشم حق بین بر گمارتا چو موسی رهروی باشی درین اطوار طور

در بیابان فنا حیران و سرگردان شدیمعفو از آن تست، بر ما عفو فرما، یا غفور

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عالمی را نیست گرداند، ز هستی قاسمیگر دمی برجوشد این توفان وحدت از تنور

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love