بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش

ماه نو را بر فلک دانی قران بهر چه بود؟عید شد، یعنی ز جام زر شراب لعل نوش

می فروشی، هر چه هست، از خودفروشی بهترستچند عیب می فروشان می کنی ای خودفروش؟

پرده از عیب کسان برداشتن نبود هنرگر نیاری پاک شستن عیبشان، باری خموش!

هرزه گویی و جهان گردی نه کار عارفستکیست عارف؟ رهرو بنشسته، سر تا پا بهوش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گرچه نتوانی به کوشش دامن مردان گرفتکاهلی بگذار و چندانی که بتوانی بکوش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love