در تو عجب مانده ام ای عشق شنگنوری و ناری بگه صلح و جنگ

از غم و فکر دو جهان رسته استعاشق دیوانه مست ملنگ

عشق خدا پادشه راست گوستعشق ندارد صفت ریو و رنگ

جرعه ای از جام محبت بنوشباز ره از باده و افیون و بنگ

عشق چو شوریده و دیوانه شدبحر جهانرا بکشد چون نهنگ

چونکه مرا زاهد و هشیار دیدساقی جان باده دهد بی درنگ

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، اگر مست نه ای کژ مرواز تو کسی نشنود این عذر لنگ

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love