روی زمین لعل بدخشان شدستجرعه ما قلزم و عمان شدست

ذره ما شد همگی آفتابعقل درین واقعه حیران شدست

کس نشنیدست و ندیدست اینمورچه ای را که سلیمان شدست

هرکه ازین جرعه چشد قطره ایبنده او خسرو و خاقان شدست

گر نظری هست، ببین جان ماتن همه جان، جان همه جانان شدست

حسن و وفا هر دو بهم ساختندکار جهان جمله بسامان شدست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جان و دل قاسمی از شوق دوستمغرب سر، مشرق عرفان شدست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love