در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم

از دولت او شادم، از بند غم آزادمدر خلوت جان و دل زیبا قمری دارم

گر تیغ زند بر دل، آن خسرو مستعجلاز تیغ نمی ترسم، من هم جگری دارم

هرگه که شود پنهان آن شاهد مهرویاندر حسرت دیدارش آه سحری دارم

این ملکت آب و گل گر جمله شود باطلدر عالم جان و دل خوش جلوه گری دارم

گر کوه، اگر دریا، ای چاره بر دلهابیچاره نخواهم شد، چون چاره بری دارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم ز رقیبان شد مجنون و دل آشفتهگر خانه پریشان شد، عزم سفری دارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring