روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری

رو، مقلد مباش در ره عشقکه عیان در پی عیان داری

هله! ای روح، از هوا و هوسکه ره شاه با نشان داری

اندرین ره، که شیر مردانندروبهی گر تو فکر جان داری

دل ز مستان راه بر نکنیاگر از باده سر گران داری

سخن عقل ظاهری مشنواگر از عشق ترجمان داری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، شادمان و خرم باشیاد ما در میان جان داری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern