اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزیز پیر راه بدان قصه شکرریزی

تو پیر خانقهی، لیک غافلی از راهز من مپرس: چه ارزم؟ همان که میورزی

مجردان طریقت روان فدا کردندتو نام مرگ شنیدی چو بید میلرزی

بعاقبت بدر مرگ بایدت رفتناگر تو خسرو چینی و شاه پرویزی

ببنده گفت فقیهی: هزار سال بمانجواب دادم و گفتم: هزار سال بزی

تو پیشوای جهانی و این نمیدانیبزعم خویش تو شیخی و لیک دهلیزی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بیا، بصحبت قاسم حدیث دوست شنوتو قدر گنج چه دانی؟ که حبه ای ارزی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise