چون صبح سعادت ز جبین تو هویداستما را بتو صد گونه تولا و تمناست

تو ساقی جانهایی و جانها بتو شادنددر ده قدح باده، که هنگام تولاست

در مجلس مستان خدا وقت سماعستچون عشق مزید آمد و چون حسن هویداست

هر قصه که در وصف جمالست و جلالستتا فکر زیادت نکنی، نسبت سوداست

آنجای که جسمست بکلی همه اسمستآن جای که جانیست نه اسم و نه مسماست

با عشق خدا باش، که در صورت و معنیچون کار تو عشقست همه کار مهیاست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، چه کنی؟ گر نکنی روی بدین بحرکین کثرت امواج هم از لجه دریاست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love