در وصف جمال تو توان گفت که: ماهیکس وصف جمال تو نداند بکماهی

ای عشق دل افروز، ندانم که چه چیزی؟هم حشمت و جاه آمدی و پشت و پناهی

دلها همه حیران تو گشتند بیک باربا روی دل افروزی و با چشم سیاهی

مستیم ز روی تو، بهرحال که هستیمتو ساقی جانها شده در بزم الهی

رحمی بکن، ای دوست، بجان و دل عشاقعشاق سپاهند و تو سلطان سپاهی

در مجلس عشاق، که اعیان طریقندهر روز زند عشق، بنو نوبت شاهی

در مجلس مستان بتکلف نتوان بوددر بیشه شیران نتوان شد برباهی

این راه بهستی نتوان رفت، یقینستاز هستی خود دور، اگر رهرو راهی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با زاهد خودبین نکنم قصه عرفانقاسم ندهد سر الهی بملاهی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern