İbrət üçün
Süddən yanıq uşaq idi, –Hər nə gördü tamah saldı –Baba aldı... nənə aldı...Yenə gözü əldə qaldıKökə üçün, konfet üçün.
Ev-eşikdən qaçaq idi...Ürcah oldu “cayıllara”,İlişdi əyri yollara,Uydu içkiyə, qumaraNəşə üçün, ləzzət üçün.
Böyümüşdü, qoçaq idi...Əli çatdı ətəklərə,Taleyini qoydu zərə,Düşdü, çıxdı neçə kərəAldığı hər rüşvət üçün.
Gün keçmişdi, saç ağ idi...Yaşamışdı ömrü asan,Qaz ovladı, doldu qazan,Yoxdu belə bir yol azanDaş-qaş üçün, sərvət üçün.
Qalxdı, yeri “uca” idi...Ordan söydü, hədələdi,Küy qoparıb toz elədiAd-san üçün, şöhrət üçün.
Tarix də sərraf qocadır...Tərəzisi-mizanı var,Hər əməli yazanı var,Cəhd etsə də yüz xatakarPozulmaz o, verən qərarNəsillərə ibrət üçün.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-qasimzade-ibret-ucun
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Bir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Xəbər verBadi-səba, apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver.
VəndSəfheyi-mülk cahanda xalə bənzərdir Vənd,Basəfalıqda behişt ilə bərabərdir Vənd