İsmət
İsmət – qız üzünün zövqü, bəzəyi,Gəlinin müqəddəs çarpan ürəyi,
Səmimi insana səmimi xitab,Layiqli suala layiqli cavab,
Geyimlər, yerişlər, sözlər ədəbli,Baxışlar ədəbli, gözlər ədəbli.
Kirpiyin yanağa düşən kölgəsi,Duru göz yaşıyla yuyulan sima,Buluda bürünən Ayın haləsi,İncə bir meh ilə açılan səma.
Asta zümzüməli – sevdalı bulaq,“Sevirəm” sözüylə səyriyən dodaq.Gəlinin təmkinli, ciddi baxışı,Qızın atmacaya çatılan qaşı.
Möhtəris gözlərə sədd çəkən divar,Qadının hüsnündə solmayan bahar...
İsmət – düz ilqardır, ismət – saf diləkİsmət – təzə eşqin qəndi-nabatı.
İsmət – nənələrin qədim sovqatı,Əziz saxlayasan sovqatı gərəkli!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-qasimzade-ismet
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Könül ixlas tutmaq bivəfa cananə müşküldür,Həqiqət bilməyəndən dağ çəkmək cana müşküldür
GözlərinƏqlimi başımdan etdi təğyirDilbər, sənin bu məstanə gözlərin
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی