Qəzəl: Gəl öz nigahi-rövşən ilə şəm dağımı
Gəl öz nigahi-rövşən ilə şəm dağımıEy aftab bir gecə yandır çırağımı
Həmçeşmlər xəcaləti saqi yaman olurMey gər yox isə qan ilə doldur ayağımı
Gümnam qıydı bəski məni xaksari-eşqƏnqayi-binişandan alırlar sorağımı
Çıxmaz nəvayi-çəng kimi pərdədən səsimÜstadi-eşq bəs ki burubdur qulağımı
Ta dağ qanlı zəxminə gül basdı lalə təkRəşk atəşi qovurdu sızıldandı dağımı
Oldu füzun gözüm işığı ah-əşkdənYandırdı qönçə kimi yel və su çırağımı
Sərçeşmə bulanmağı suyun dəlilidirHali-dilim sorunca görün göz bulağımı
Bir bəzmə ki fərq olunsa sədr və astanZəncir zülf bağlaya bilməz ayağımı
Qövsi yaxardı nəsli-qəm cavidan məniYandırmasaydı misrəyi-rəngin çırağımı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qovsi-qezel-gel-oz-nigahi-rovsen-ile-sem-dagimi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Ey deyən: Məcnun hanı, Məcnun mənəm, Leyli gərək,Surəti-divar çoxdur dəhrdə, mə'ni gərək
Qəzəl: Zəxmi-tiğin xalqdan biyhudə yaşırmış könülZəxmi-tiğin xalqdan biyhudə yaşırmış könül,Mümkün olmaz etməyə ol qönçə sirabi gül
Qəzəl: Getmə, başın sədəqəsi, ey sərvi-xoşrəftar, gəlGetmə, başın sədəqəsi, ey sərvi-xoşrəftar, gəl,Getdim əldən, ey dolanım başına, dildar, gəl
Qəzəl: Xəzan ayamı girdim bağa, yadi-nobahar etdimXəzan ayamı girdim bağa, yadi-nobahar etdim,Quru bir nalə ilə bülbülün dərdin həzar etdim