Sitəmlə ayrıldım ana vətəndən,Yarımın bağbansız bağları qaldı.Alagöz çiçəkli, tər şəmaməliBostan sinəsinin tağları qaldı.

Köç-köç oldu, karvan yola düzüldü,Yarın gözlərindən qan-yaş süzüldü,Aman, dostlar, əlim yardan üzüldü,Düşmənin sinəmdə dağları qaldı.

Artıb Qurbaninin dərdi, qübarı,Başının sevdası, dil ahü zarı.Baxmaqdan gözləri vətənə sarıƏridi qarası, ağları qaldı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love