Ə.Əylisliyə

Gün doğsa da, işıqlanmazömrün qara günləri.Tanrıyla kim barışdırarbəxtindən küskünləri?

Canımıza hardan dolubbu dəlilik havası?Ağaclar Məcnun olub,başında quş yuvası.

Quşa dönüb mollalar da,qonub minbər başına.Əzan verib, bu şəhəribasdırarlar axşama.

Mən də Tanrı quşu olsam,mən də qonsam minbərə.Hər nə desəm, küfr çıxarbəlkə bütün dinlərə.

Bəlkə məni dörd bir yandannişan alar ovçular.O minbərdən damla-damlaqanım yerə damcılar.

Bir yaralı molla uçarsənə sarı, ilahi.İnsaf elə, bu yaramıözün sarı, ilahi!..

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love