Qal dedim, ey sevgilim, getmə, aman, qalmadı,Məndə o gündən bəri tabu-tavan qalmadı.

Daldı gözüm yollara, qaldı könül kimsəsiz,Aldı o canım mənim canımı, can qalmadı.

Əlləri qoynunda mən qaldım, olub dərbədər,Dərdimi ərz etməyə dağda duman qalmadı.

Yıxdı o zalım məni, bir daha qaldırmadı,Məndə güman qalmadı, onda iman qalmadı.

Qalmadı əsla ümid, qaldı xalından əsər,Qəlbimə xal saldı, xal, başqa nişan qalmadı.

Əldə kaman hıçqıran, oxlarını daş qıranHansı yanıq aşiqin qəddi kaman qalmadı?!

Yox, dedilər, dərdinə çarə yox aşiqlərin,Çox sinədəftər tapıb sordum, ozan qalmadı.

Sevgimi heç eylədi, heçnə kimi heçnədən,Heç kəsi yoxdur deyə, heç nigaran qalmadı.

Qalmadı sevdan sənin, qaldımı sevgin, Zəka,Bir daha ah etməyə məndə güman qalmadı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love