Göydən gələn qonaq
Tel-tel ağ buludun dalından baxanAy kimi bu pərdə arxasında sənİndi göydən gələn, uzaq, əlçatmazDili bilinməyən qonaq kimisən.
Özgə planetin özgə adamı,Həyatsan, arzusan, yuxusan, nəsən?Gecə sübhə kimi yer kürəsindəMənə göy dilini öyrətmədəsən!
Nə bizə bir azca yaxınlığın var,Nə ruhun gözəllər ruhuna bənzər.Sirli nəfəsindən mənim ömrüməUzaq dünyaların küləyi əsər.
Divarlar çəkilib, tavan yox olub,İndi buludların bir qatındayamQolların günəşdən uzanan işıq –Bu sirli işığın qanadındayam.
Bəlkə mələklərin böyük ruhusanQopmusan dünyanın ilkin çağından.Mənim gözlərimi qapayan gecəYağır gözlərinin qaralığından.
Mənə min duyğunun əli toxunur,Mənə milyon ilin sualı baxır.Gecə pıçıltından yuxularımaBənövşə ətirli laylalar yağır.
Göyün də sevgisi bitə bilərmiş,Bu gün bir ayrılıq duydum səsində.Görünür yaşamaq asan deyilmişAdi adamların əhatəsində.
Özgə planetin özgə adamı,Burda qanad qırıq, duyğular dardı.Kimi inandıra biləcəyəm kiBir vaxt göydən gələn qonağım vardı.
Peredelkino, 4.I.1989
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabir-rustemxanli-goyden-gelen-qonaq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Azərbaycan yollarının ilqarı dönməz,Qanadlanıb bir oymaqdan
Müqəddəs adətlərMüqəddəs adətlər ucaldır məni,Mən onun eşqiylə yaşayam gərək.
Bir mahnı oxuyur kənd gözəlləriBir mahnı oxuyur kənd gözəlləri,ay lolo, bir mahnı,
Xatirə qatarıFikrimin işıqlı vadiləriyləBir maşın şütüyər, bir qatar gedər.
Poems by other poets
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Sənin xatirinəNə yazsam sevgidən yazır,Qələm, sənin xatirinə.
TapmacalarMən Aşıq qan ayağı,Qan alı qan ayağı,
Qəmi-hicrində bimarəm mən, ey dostQəmi-hicrində bimarəm mən, ey dost!Zəlilu acizu zarəm mən, ey dost!