Mənbu güninsanınilk həqiqətəən yaxın olduğubir yerdə dayanmışamYerdən aldığı güc kimibu qüllələr yığır fikrimisıxıb-sıxıb bir nöqtəyə döndərir.Sonra da dünyanın bizə görünməyənəbədi bir yoluyla Tanrımıza göndərir.Ehram deyil Allah dərgahına yüksələnmüqəddəs pilləkəndi. Bacaranlar çıxacaqo zirvədən Tanrı görünməsə də tapacaq həqiqətiBu ehramı ucaldana Allah kimi baxacaq...

Qahirə, 19.I.1992

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love