İkinci pərdə
Page 1 of 5
İkinci şəkil
Bağça... Ceyran xalanın evinin qabağı. Bənövşə, Qəmər, Ceyran xala səhnəyə gəlib əllərindəki çamadanları yerə qoyurlar.
Ceyran xala
Gəl, səni bir də qucaqlayım, qızım. Neçə vaxtdır ki, üzünü görməmişəm. (Qızını qucaqlayır)
Bənövşə
Ay ana, yavaş. Qəmərdən ayıbdır.
Qəmər
Niyə ayıb olur? Kaş mənim də belə bir anam olaydı.
Ceyran xala
Elə mən sənin də ananam, qızım... gəl səni də qucaqlayım. (Onu da qucaqlayır) Elə bilərəm, iki ceyran qızım var.
Qəmər
Mən heç güman eləməzdim ki, anan bu qədər cavandır, Bənövşə.
Bənövşə
Atam onu “həmişəcavan” deyib çağırardı, yadındadırmı, ana?
Ceyran xala
Eh, ay qızlar, mənim cavanlığım da, həvəsim də usta Qurbanla getdi. O öləndən sonra başım da vaxtından qabaq ağarmağa başladı... (Gözlərini silir)
Bənövşə
Ay ana, neyləyirsən? Heç yeridir?
Ceyran xala
Sevindiyimdəndir. Sənin məktəb qurtarıb gəlməyini gör neçə il gözləmişəm... Yaxşı, həyətdə niyə dururuq? Çıxaq evə... (Yavaşdan) Bəs, Bənövşə, gəlməyini Camala niyə xəbər verməmisən?
Bənövşə
Teleqram vurmuşdum. Bilmirəm niyə vağzala gəlmədi. Bəlkə xəstədir?
Ceyran xala
Yox, xəstə deyil. Dünən məni görməyə gəlmişdi. Yəqin teleqramını almayıb. Bu saat bir adam göndərib, xəbər verərəm.
Qəmər
Elə gözəl bağçanız var ki, adam heç ayrılmaq istəmir.
Danışa-danışa evə girirlər. Mindilli, Camal tələsik səhnəyə çıxırlar.
Mindilli
Gəliblər, çamadanları görmürsünüz?
Camal
Beş il nişanlı gözlədim, axırda vağzalda qabağına da çıxa bilmədim, o qədər uzatdın ki... Gülləri ver, özün get, gözümə görünmə.
Mindilli
Yoldaş Camal, sizi inandırıram ki, bu daha yaxşıdır. Hicran nə qədər uzun olsa, vüsal o qədər şirin olar.
Camal
Bu saat hicrandan, vüsaldan danışmağın vaxtı deyil. Get, mənim tapşırıqlarımı axşama hazır elə... Aman, aman... Ayaqqabı məni öldürdü ki...
Bənövşə pəncərədə görünür. Camal onu həyəcanla çağırır.
Camal
Bənövşə!
Bənövşə
Camal! Bəs sən haradasan?.. (Pəncərədən çəkilir)
Camal (Mindilliyə)
Nə durmusan? Görmürsən qız yanıma gəlir?
Mindilli
Gözdən itirəm.
Mindilli gedir. Bənövşə qaçaraq evdən çıxır. Camal ilə görüşürlər, sevindiklərindən gülürlər, sonra bir qədər göz-gözə dayanırlar.
Bənövşə
Məni qarşılamağa niyə gəlmədin?
Camal
Gecikdim... Ancaq eybi yoxdur. Hicran nə qədər uzun olsa, vüsal o qədər şirin olar.
Bənövşə
Bu qədər hicran bəs deyil, hələ yenə də ayrı qalmağımızı istəyirdin?
Camal
Əksinə, Bənövşə can, bu gün mən sənin yanına tələsdiyimdən gecikdim. (Gülür) Gülləri qucağımda tutub dayanmışam. Al, götür.
Bənövşə
Nə yaxşıdır!.. Hamısı qızılgül... Yadındadır? Moskvaya gedəndə bütün kupeni gül ilə, çiçəklə doldurmuşdun...
Camal
Bu qədər vaxtı necə dözmüşəm, heç özüm də bilmirəm. Əvvəllər hər gün ananın yanına gəlirdim... Bu bağçada oturardım, səni yadıma salardım.
Bənövşə
Əvvəllər... Sonra yavaş-yavaş yadından çıxdı?
Camal
Elə bir gün, elə bir dəqiqə olmayıb, Bənövşə can. Sonralar məsul vəzifəyə keçdim... Zarafat deyil.
Ceyran xala gəlir.
Ceyran xala
Bizə nə yaxşı qonaq gəlib!
Bənövşə
Ancaq bir az gecikmiş qonaqdır. Gedək gülləri suya qoyaq... Niyə tərpənmirsən? Ayağın ağrımır ki?
Camal
Yox... Elə-belə. Bir balaca... (Yerimək istəyir, dayanır, öz-özünə) Atana lənət, Mindilli.
Bənövşə
Gəl, kömək eləyim... Buna görə vağzala gecikmisən də... (Onlar getmək istəyəndə Qəmər səhnəyə düşür) Qəmər! Mənim nişanlımla tanış ol.
Qəmərlə Camal görüşürlər.
Qəmər
Ayağınıza nə olub.
Camal
Bir şey olmayıb. (Düz yerimək istəyir, birdən dayanır)
Ceyran xala
Bənövşə, apar uşağı evə, bir az uzansın.
Camal
Nə danışırsan, Ceyran xala, mən xəstə-zad deyiləm ki?..
Ceyran xalanın əlindən çamadanı alıb evə gedir. Bənövşə və Ceyran xala gülərək, onun arxasınca gedirlər.
Qəmər (onların arxasınca baxıb gülümsünür)
Nə qədər həyəcanlıdırlar. Sevib-sevdiyinə ərə getmək nə böyük xoşbəxtlikdir!
Ceyran xala qayıdır.
Ceyran xala
Ev daha sərindir, gəl içəri, doktor!
Qəmər
Bağçanız da yaxşıdır, eviniz də! Nə gözəl tikilib!
Ceyran xala
Bu evi usta Qurban öz səliqəsilə tikdi.
Qəmər
Bənövşənin atası bənna idi?
Ceyran xala
Heç kəs ona bənna deməzdi. “Usta” deyib çağırardılar. Elə bil kişinin əli ovsunlu idi. Hansı daşa deysəydi, dönüb şəkil kimi olurdu. Deyərdi, Ceyran, yüz ev tik desələr, tikərəm, elə eləyərəm ki, biri o birisinə oxşamaz. Bu ev Bənövşə ilə yaşıddır. O anadan olanda tikdi. Üstündə də daş ilə adını yazıb. O vaxt həm işləyirdi, həm də dərs verirdi, şəyirdləri vardı...
Qəmər
Deməli, Bənövşə də atasının yolu ilə gedib.
Ceyran xala
Bəs necə! Ali məktəbə gedəndə atası dedi ki, qızım, bəlkə doktorluq oxumaq istəyirsən, bəlkə şairliyə həvəsin var? Cavab verdi ki, ata, incinər olacağam, vəssalam. Ev tikmək yaxşı işdir.
Bənövşə həyətə düşür.
Bənövşə
Ana can, bağçamız nə qəşəngləşib!
Ceyran xala
Bu il xüsusi fikir vermişəm, bilirdim ki, qurtaran kimi gələcəksən. Gör nə qədər məxməri bənövşə əkmişəm.
Bənövşə (gülür)
Mənim adımın xatirinə.
Ceyran xala
Əlbəttə... Onlara baxıb səni yadıma salırdım. Axırıncı məktubunu alandan sonra yenə ümidimi itirmişdim. Axı yazmışdın ki, səni harada isə saxlamaq istəyirlər.
Bənövşə
Aspiranturada? Hə, təklif elədilər, amma mən qalmadım. Evə gəlməyə elə tələsirdim ki...
Ceyran xala (Qəmərə)
Elə bilirsən, mənim yanıma tələsirmiş, doktor?.. Yox, nişanlısının yanına... Beş il nişanlı qalmaq asan iş deyil. Rəhmətlik atası məni bir ay nişanlı qalmağa qoymadı...
Qəmər
Başa düşürəm, Ceyran xala. Şəhərdə bir səndən danışanda, bir də nişanlısından danışırdı.
Ceyran xala
Danışmaqdan nə çıxar, toyu tez eləmək lazımdır.
Qəmər və Ceyran xala yenə bir neçə çamadan götürüb evə gedirlər. Camal səhnəyə gəlir.
Bənövşə (bayaqdan dərdiyi bənövşələri Camala uzadır)
Bayaq sən mənə qızılgül bağışladın, mən də sənə bənövşə bağışlayıram. Niyə bir yerdə dinməz qalmısan?
Camal
Tərpənə bilmirəm. Pokrışkalar məni birtəhər eləyib. (Ayaqqabılarını göstərir)
Bənövşə
Pokrışka nəyə deyirsən? Dönüb maşın olmusan, nədir? (Gülür)
Camal
Bu harayda adam maşın da olar, ekskavator da... (Bənövşə dəstəsini alır, iyləyib döşünə sancır)
Bənövşə
Nə olub sənə? Hazırlaşmayıb dərsə gələn uşaqlara oxşayırsan.
Camal
Yox, Bənövşə, neçə ildir mən bu dərsə hazırlaşıram. Amma indi heç bilmirəm hansı tərəfdən başlayım.
Bənövşə
Camal, neçə ildir səni görmürəm, bilirsən nə qədər dəyişmisən?
Camal
Neyləyim? Özümə fikir verməyə vaxtım olmayıb. Həmişə işdə, məsul vəzifədə... Nə vaxtdır rəisi əvəz eləyirəm.
Bənövşə
Rəisi əvəz eləyirsən? Mən bilmirdim.
Camal
Bəs necə? Bəlkə daha tamam rəis keçdim, baş mühəndis ayrı adamı götürdüm. Bircə planı qovub çatdıra bilsəm.
Bənövşə
Planın geridir? Heç gözləməzdim... Sən qabaqlar bütün bu rayonda adnan çağırılardın...
Camal
Dayan bir, yenə elə olacaq... Gecələri də tikintidə keçirirəm... İndi daha sən də gəlmisən, evim-eşiyim, rahatlığım olandan sonra... Eh... Səninçün elə bir ev düzəltmişəm ki, top vursan, dağılmaz. Duzqabından tutmuş hər şey almışam, Bənövşə can! Amma mən ölüm, toyu gecikdirmə.
Bənövşə (gülür)
Qəribə danışırsan... Heç elə bil əvvəlki Camal deyilsən... Mən duzqabını neyləyirəm? Moskvada aşpazlıq məktəbini bitirib gəlməmişəm ki?
Camal
Əşi, sən də... Mən duzqabını misal üçün dedim... Şifonerdən danış, mebeldən danış, nədir onun adı, göydən asırlar ha?
Bənövşə
Çilçıraq?
Camal
Odur ha... Üçü birdən...
Bənövşə
Üçü birdən? O qədərini neyləyirsən ki?
Camal
Əşi, nə bilim... Düşdü, aldım da... İstəyirsən lap götür bağışla qonşuya... Bu ölsün, söz demərəm... Ancaq toyu gecikdirmə...
Bənövşə (gülür)
Sən məni güldürmək üçün bu cür deyirsən, elə deyilmi, Camal can? Əvvəldən də məzəli danışmağı çox sevirdin... Ancaq hələ toya tələsmə, qoy bir iş məsələm həll olunsun, sonra. Mən trestin sərəncamına gəlmişəm, görək hara göndərirlər.
Camal
İş? İşə girmək istəyirsən?
Bənövşə
Bəs necə?.. Əlbəttə...
Camal
Nə danışırsan? Mən olan yerdə sən niyə işləyirsən? Məvacibim ixtiyarında, maşın ayağının altında.
Bənövşə
Sən bu sözləri ciddi deyirsən, Camal?
Camal
Lap ciddi deyirəm.
Bənövşə
Deməli, mən Moskvada ona görə oxuyurdum ki, gəlib sənin duzqabının yanında oturum?
Camal
Əşi, ay Bənövşə, çıxart bu duzqabını müzakirədən. Mən səni istədiyimdən deyirəm. Beş il oxumusan, deyirəm bəlkə bir-iki il istirahət eləyəsən... İşləmək istəyirsən, işlə. Mən söz demirəm ki...
Bənövşə
Axı sən nə söz deyə bilərsən? Etiraz eləməyə nə haqqın var?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabit-rehman-nisanli-qiz-ikinci-perde
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Dördüncü şəkilCeyran xalanın otaqlarından biri. Yan otaqda qonaqlıqdır. Gülüş və danışıq səsləri gəlir. Sonra qonaqlar Qasımı əhatə edərək bu biri otağa keçirlər.*
Dördüncü pərdəBeşinci şəkilTikinti idarəsi. Birinci pərdənin dekorasiyası. Böyük səliqə hiss olunur.*
Beşinci pərdəAltıncı şəkilYeni tikilmiş evin qabağındakı meydan. Bu evin birinci mərtəbəsindən şkaflar daşınır. Uzaqdan alqış, musiqi səsi gəlir. Evin qurtarması münasibətilə tikinti işçiləri arasında çağırılmış mitinq artıq qurtarmışdır. Camaat yavaş-yavaş dağılır, Mirzə Salman səhnəyə gəlir, şkafların daşınmasına baxır. Bənövşə ilə Yusif gəlirlər.*
Toy5 pərdə, 8 şəkildə*İştirak edənlər
Poems by other poets
Ah-ü-zar çəkməkdən, qan ağlamaqdan,Dərdimi yetirdin səksənə könül,
UzaqSahiba, bir nəfərəm dövlətü izzətdən uzaq,Düşmüşəm şəhrdən avarə, vilayətdən uzaq.
Yandırdın MəniYanasan yanasan yandırdın məniSən də mənim tək yanasan könül
MürəbbəQanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur