گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است

گر برآرد عشق دود از عقل، جای رحم نیستخانه زنبور کافر مستحق آتش است

رزق خاموشان شود اکثر معانی لطیفکوزه سربسته را قسمت شراب بی غش است

هیچ رنگی نیست در آتش نباشد نعل اودر میان رنگ ها زردی طلای بی غش است

حسن چون مستور باشد عشق زندانی بودعشق عالمسوز گردد یار چون لولی وش است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. روز دعوی در صف زورین کمانان سخنمصرع برجسته صائب تیر روی ترکش است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love