اتفاق دوستان با هم دعای جوشن استسختی از دوران نبیند دانه تا در خرمن است

سازگاری پیشه کن با مردم ناسازگارتا شود یوسف ترا خاری که در پیراهن است

بینش هر دل درین عالم به قدر داغ اوستروشنایی خانه تاریک را از روزن است

از دل بی آرزو، داریم بر افلاک نازرشته هموار را منت به چشم سوزن است

نیست حاصل جز ندامت، تخم ناافشانده راخوشه و خرمن نگردد دانه تا در دامن است

زیر گردون نیست آسایش روان خلق راریگ تا در شیشه ساعت بود در رفتن است

دست رد بر سینه خواب پریشان می نهدچون سبو دستی که در میخانه بالین من است

هر که قانع شد به بوی گل، ز گل در پرده ماندبوی پیراهن حجاب یوسف سیمین تن است

از اشارت می شود آن پیکر سیمین کبودموج بر آب لطیف اندام، بند آهن است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صافی سر چشمه صائب می کند در جو اثرهر سر مو چشم بینایی است گر دل روشن است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern