چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست

گرچه در ظاهر بلبل سر گران افتاده استدر بساط گل به جز خمیازه آغوش نیست

ابر بی توفیق ما را از شفق پا در حناستورنه دریای معانی یک نفس بی جوش نیست

پرده غفلت حجاب چشم کافر نعمت استورنه هر نیشی که گردون می زند بی نوش نیست

از نظربازان برآورد آن خط مشکین غباردرد این میخانه کم از باده سرجوش نیست

هر که از راه مدارا می کند خصمی بلاستمی توان پرهیز کرد از سگ اگر خاموش نیست

می دود گر جهان چون بوی یوسف راز عشقاین نوای شوخ در بند لب خاموش نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نشأه ای داریم صائب از جوانی شوختردر شراب کهنه ما گر به ظاهر جوش نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love