هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشتمالک دینار شد هر کس که یک درهم نداشت

گوهر مقصود را در دامن همت نیافترخنهٔ دل را صدف یک چند تا محکم نداشت

این زمان هر آدمی صد دیو را ره می‌زندرفت آن عهدی که شیطان بیم از آدم نداشت

شد فلک در روزگار این خسیسان، تنگ‌چشمورنه هرگز آفتابش چشم بر شبنم نداشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این جواب آن غزل صائب که می‌گوید نقیپا به زنجیر جنون چون من کسی محکم نداشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate