کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

قمریی بر لوح خاک از نقش پایش نقش بستسرو من هر جا که با آن قامت موزون گذشت

آتش سودا نمی خوابد به افسون اجلمرغ نتواند هنوز از تربت مجنون گذشت

شب به مستی پنبه از داغ درون برداشتممست شد از بوی گل هر کس که از بیرون گذشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیست بی روشندلی هرگز خرابات مغانخم سلامت باد اگر دوران افلاطون گذشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern