از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداست

نبض سیلاب بهارست رگ ابر بهارعالم آشوبی ازان زلف معنبر پیداست

برق را ابر نسازد ز نظرها پنهانشوخی حسن بتان از ته چادر پیداست

پیچش مو دهد از آتش سوزنده خبرسوز مکتوب من از بال کبوتر پیداست

به نمکزار توان پی ز نمکدان بردنشوری بخت من از دیده اختر پیداست

چشم بد دور ازان سلسله زلف درازکه ز هر حلقه او عالم دیگر پیداست

از گرانسنگی در دست سبک مغزی منشورش بحر ز بی تابی لنگر پیداست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این نه خط است که از عارض دلبر پیداستپیچ و تاب من ازان عارض انور پیداست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love