سفر پر خطر عشق نه از تدبیرستصد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست

ایمن از دشمن خاموش شدن بیباکی استخطر راهروان از سگ غافل گیرست

اشکریزان ترا سلسله ای حاجت نیستدر گلو گریه چو گردیده گره، زنجیرست

ناخن شیر به گیرایی مژگان تو نیستهر که با چشم تو پرخاش نماید شیرست

در مذاقی که به شیرینی خون عادت کردلب پیمانه خنکتر ز دم شمشیرست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ناوک راست رو از طعن خطا آسوده استصائب پاک سخن را چه غم تقریرست؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love