مستیِ چشم تو در مرتبه هشیاری استخوابِ آهونگهان شوختر از بیداری است

دوزخ اهل نظر، پاس نگه داشتن استچه بهشتی است که معشوقه ما بازاری است!

راه عشق از خودی توست چنین پست و بلنداگر از خویش برآیی، همه جا همواری است

تا درین دایره ای، خون خور و خاموش نشینکه در آغوش رحم، کار جنین خونخواری است

عافیت می طلبی، پای خم از دست مدهکه بلاها همه در زیر سر هشیاری است

نسبت فقر به هر بی سر و پا نتوان کردشال پیچیدن این قوم ز بی دستاری است

در کمین است که صیدی نجهد از دامشغنچه خسبیدن زهاد نه از دینداری است

(کار ما نیست سر زلف سخن شانه زدناینقدر هست که یک پرده به از بیکاری است!)

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نسبتش با همه جا و همه کس یکسان استهر که چون صائب از آیین تکلف عاری است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets