فلک دو تا ز گرانباری گناه من استسیاهی دل شب از دل سیاه من است

ازان دلیر درین بحر می کنم جولانکه چون حباب سر من همان کلاه من است

همیشه گرد سر شمع می توانم گشتغبار خاطر پروانه سد راه من است

تو سعی کن نشوی در حرم بیابان مرگوگرنه هر کمر مور شاهراه من است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چگونه مهر خموشی به لب زنم صائب؟که تازیانه ارباب شوق، آه من است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets