حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است

ز گریه ای که به دامان دشت مجنون ریختهنوز داغ لاله کشتی خون است

دل رمیده من گرد کاروان غزالجنون دوری من گردباد هامون است

ز مرگ، صولت دیوانگان نگردد کمکه چشم شیر چراغ مزار مجنون است

ز شکر، جرأت اهل هوس فزون گرددزبان شکوه عشاق نعل وارون است

گرفته اند بر او همچو طوق فاخته تنگبه جرم این که درین باغ سرو موزون است

نشانه تنگ کند بر خدنگ میدان رادلی که نیست هوایی همیشه محزون است

به عشق حسن چو پیوست آرمیده شودکه خوابگاه غزالان کنار مجنون است

تو ز انتظار هما استخوان خود بگدازکه در خرابه ما جغد نیز میمون است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کسی که سر به گریبان خم کشد صائبسرآمد همه آفاق چون فلاطون است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring