کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟سیاه خیمه لیلی ز آه مجنون است

Eşq hər bir gözələ daireyi-əfsundur,Leylinin bəxti qara oldu, səbəb Məcnundur.

مسیح سوزن خود گو به هرزه تیز مکنکه چشم آبله ما به خار هامون است

Gözümüz qanla dolub, səhrada batmışdı tikan,O İsa iynəsini sancma ki, paltar yundur.

شکوه سنگدلان زور عشق می خواهدبه قصر بردن شیرین نه کار گلگون است

Qəlbi daş insanı da eşq ucaldır, böyüdür,Aparan Şirini qəsrə, deməyin, Gülgündür.

به دست موی شکافان کسی اسیر مبادهمیشه زلف ز سودای شانه مفتون است

Pis adamlar əlini öpmək əgər lazım ola,Belə alçalmağa kim məcbur ola, məhzundur.

به دست بد گهران داد بوسه گاه مرادلم ز غیرت تبخال او پر از خون است

Şadlığımdan gözümün kirpiyi örtülmədi çünBu gecəm körpə əlindən hənalı, gülgündür.

ز خرمی مژه بر هم نمی توانم زدشبی که پنجه اطفال اشک گلگون است

Tükü tükdən seçənə kimsə əsir olmaya kaş,Həmişə şanəyə zülf meyl eləyər – məftundur.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سبب مپرس تهیدستی مرا صائبگناه سرو همین بس بود که موزون است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saibin sorma bu yoxsulluğunun sən səbəbin,Sərv yoxsul görünər bağçada, bu qanundur.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love