ترم چون حباب از هوایی که دارمکه می ریزد از هم بنایی که دارم

امیدم به دست و پایی است، ورنهچه کار آید از دست و پایی که دارم

به خورشید خواهد چو صبحم رساندندل ساده از مدعایی که دارم

نمانم به جا هیچ افتاده ای رابه منزل برم نقش پایی که دارم

بود استخوان روزیم گر جهان رابه دولت رساند همایی که دارم

سپندست کز جا جهد جا نمایددرین انجمن آشنایی که دارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سخن می شود دلنشین زود صائباگر دل دهد دلربایی که دارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets