این بنای عالم خاک از شکست نیستپستی عمارتی است که آن را نشست نیست

از برگریز مردم بی برگ ایمنندرنگ شکسته را خطری از شکست نیست

پرواز می کند به پر و بال آفتابگلهای اعتبار جهان رنگ بست نیست

از عمر رفته حاصل من آه حسرت استجز زنگ از شمردن این زر به دست نیست

پست است بر تو طارم گردون ز سرکشیگر سر به جیب خودکشی این سقف پست نیست

نتوان عنان عمر به تعبیر تن گرفتسیلاب را ملاحظه از کوچه بست نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چشمش بود چو جام به دست سبو مدامصائب کسی که مست شراب الست نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern