زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت

حسن تو که چون کشتی طوفان زده می گشتلنگر به دل و دیده حیران من انداخت

سیماب کند سلسله گردن شیرانبرقی که محبت به نیستان من انداخت

یک حلقه کند سلسله عمر ابد راتابی که میانش به رنگ جان من انداخت

تا همت من دست به بازیچه برآوردنه گوی فلک در خم چوگان من انداخت

فانوس فلک دست ندارد به خیالشآن شمع که پرتو به شبستان من انداخت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب خم آن زلف گرهگیر به بازیصد سلسله بر گردن ایمان من انداخت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets