شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است

در دامن صحرای دل سوخته منتا چشم کند کار، سیه خانه داغ است

هر کس من دلسوخته را دید، شود داغخاکستر پروانه من پای چراغ است

در دیده ما جوهریان خط یاقوتجز مشق جنون هر چه بود پای کلاغ است

بلبل به نفس باز کند غنچه گل راغافل که شکرخنده گل، رخنه باغ است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر چند که باریک شود لفظ چو معنیدر خلوت اندیشه من موی دماغ است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring