این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

این چه خال، این چه گوشه ابرواین چه مار، این چه مهره مارست

این چه ابروی سخت پیشانیاین چه لبهای نرم گفتارست

این چه چشم همیشه در خواب استاین چه شرم همیشه بیدارست

این چه تیغ زبان زهرآلوداین چه لعل لب شکربارست

این چه مژگان رخنه در دل کناین چه چشم همیشه بیمارست

خانه هوش را به آب رسانداین چه پیشانی گهربارست

چشم بد دور ازان چمن که در اومژه شوخ، خار دیوارست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به سخن های آتشین صائبسوختی عالم، این چه گفتارست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love