خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کردکی به زنجیرش توان پا بسته تعمیر کرد؟

نشأه می مرگ آب زندگانی دیده استدختر رزچون خضر صد نوجوان را پیر کرد

شعله گستاخ طرف دامن قاتل مباد!خون گرم ما که آتشکاری شمشیر کرد

پیش ازین از تنگ صنعت عشق فارغبال بودکوهکن در عاشقی این آب را در شیر کرد!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شکر لله صائب از فیض محبت عاقبتآه ما را عشق شمع خلوت تأثیر کرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love