حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شدرفته رفته آخر حسنش به از آغاز شد

حرفی از گیرایی مژگان او کردم رقمنامه بر بال کبوتر چنگل شهباز شد

بلبل ما گر چنین گرم نواسنجی شودتخم گل خواهد سپند شعله آواز شد

تا برآمد بر سپهر شاخ، گلچینش ربودشوخی گل چون شرر آخر به یک پرواز شد

بس که حسرتهای رنگین دل به روی هم نهادرفته رفته سینه ام چون کلبه بزاز شد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از خون جگر خوردن نیاسودم دمیتا به روی داغ همچون لاله چشمم باز شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring