زمژگان که ناخن در فضای سینه می بارد؟که خون چون نافه ام از خرقه پشمینه می بارد

بود یک شمه از ناسازی گردون به میخوارانکه ابر بی مروت در شب آدینه می بارد

به شیران طعمه از پهلوی خود گردون دهد، امااگر گاوی دهن را وا کند لوزینه می بارد

چراغ مهر از تردستی شبنم نمی میردعبث ابرتر مژگان به داغ سینه می بارد

اگر لب تشنه فیضی اثر بگذار در عالمکه بر خاک سکندر نور از آیینه می بارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زرشک طبع گوهربار صائب بس که تب داردگهر همچون عرق از چهره گنجینه می بارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring