سرو را شیوه رفتار تو از جا ببردکبک را با همه شوخی روش از پا ببرد

خانه چشم تو پرداخت مرا از دل و دینرخت را خانه ندیدیم به یغما ببرد

راه باریک فنا راه گرانباران نیستسوزنی را نتوانست که عیسی ببرد

شکوه عفو ز گرد گنه ما بیجاستسیل جز خار چه دارد که به دریا ببرد؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حیف و صد حیف که در مجمع خوبان صائبنیست امروز حریفی که دل از ما ببرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets