پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

وادی شوق چه وادی است که طفلی به هوسگر کند مرکب نی گرم، عنان می‌سوزد

حرم عصمت میخانه چه دارالامنی استشمع مهتاب به فانوس کتان می‌سوزد

دل بیدار ازین صومعه‌داران مطلبکاین چراغی است که در دیر مغان می‌سوزد

آتشین شکوه‌ای از لعل تو در دل دارمکه اگر لب بگشایم دو جهان می‌سوزد

صبح محشر ز جگر صد نفس سرد کشیدهمچنان لقمه عشق تو دهان می‌سوزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون به دیوان برم این تازه غزل را صائب؟که به یک چشم زدن کلک و بنان می‌سوزد؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love