ندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما راگهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را

که می آید به سروقت دل ما جز پریشانی؟که می پرسد به غیر از سیل راه منزل ما را؟

به تیغ بی نیازی خون آهوی حرم ریزدسیه چشمی که در پی می دود مرغ دل ما را

ندارد مزرع ما حاصلی غیر از تهیدستیتوان در چشم موری کرد خرمن حاصل ما را

اگر بی طاقتی در دامن درمان نیاویزدشکستن مومیایی می شود آخر دل ما را

مسیحا در علاج ما نفس بیهوده می سوزدلب خاموش ساغر می گشاید مشکل ما را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه لازم منت خشک از فلک برداشتن صائب؟چه رنگینی دهد این جام خالی محفل ما را؟

Çatmayır dəryadakı sərvətə hərgah əlimiz,Nə olar gövhər ilə dolsa əgər sahilimiz?

Gəlməsin İsa bizim dərdimizə dərman üçün,Badənin gül dodağıyla açılar müşkülümüz.

Söylə, qəmdən savayı, qəlbimizi kim tanıyır?Seldən özgə, kimi görmüş qapıda mənzilimiz?!

Biz əkən tarlaların məhsulu yoxsulluq olur,Bir qarışqa gözünə yerləşəcək hasilimiz.

Mumiyatək dağılar qəlbimiz axırda bizim,Çünki dərmandı bizə öz qəmimiz, nisgilimiz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Fələyin minnətini çəkməyə dəyməz, Saib,Nəyə lazımdı ki, minnətlə açılsın gülümüz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern