ندارد بحر و کان سرمایه دست و دل ما راگهر چون ابر می ریزد ز دامن سایل ما را

که می آید به سروقت دل ما جز پریشانی؟که می پرسد به غیر از سیل راه منزل ما را؟

به تیغ بی نیازی خون آهوی حرم ریزدسیه چشمی که در پی می دود مرغ دل ما را

ندارد مزرع ما حاصلی غیر از تهیدستیتوان در چشم موری کرد خرمن حاصل ما را

اگر بی طاقتی در دامن درمان نیاویزدشکستن مومیایی می شود آخر دل ما را

مسیحا در علاج ما نفس بیهوده می سوزدلب خاموش ساغر می گشاید مشکل ما را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه لازم منت خشک از فلک برداشتن صائب؟چه رنگینی دهد این جام خالی محفل ما را؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern