باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود

صورت خوب به هر مشت گلی می بخشندتا که شایسته اخلاق پسندیده بود؟

دانه ای می جهد از برق حوادث سالمکه زمین در نظرش تابه تفسیده بود

فیض آزادگی و آب حیات است یکیسرو را خرمی از دامن برچیده بود

نیست در چشم پریشان نظران نور یقیناین گهر در صدف دیده پوشیده بود

پیش چشمی که شد از سرمه وحدت روشنصدفی نیست که بی گوهر سنجیده بود

از جهانگردی ظاهر نشود کار تمامهرکه در خویش سفر کرد جهاندیده بود

سالکان بی نظر پیر به جایی نرسندرشته بی دیده سوزن ره خوابیده بود

تا قیامت نشود غنچه گل آغوششهرکه در خانه زین مست ترا دیده بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فارغ از سیر گلستان جهانم صائبکه پریخانه من دیده پوشیده بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring