گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

به عشق نسبت خاصی است ناتوانان راگهر علاقه دیگر به ریسمان دارد

فراغ بال ز مرغان این چمن مطلبکه گر همای بود درد استخوان دارد

فغان که آینه رخسار من نمی داندکه آشنایی تردامنان زیان دارد

بجان رساند مرا داغ دوستان دیدنچه دلخوشی خضر از عمر جاودان دارد؟

چرا ز غیرت، پروانه خویش را نکشد؟که شمع با همه انجمن زبان دارد

وفا به وعده نکردن خلاف آداب استوگرنه شکوه ما مهر بر زبان دارد

چه حالت است من خسته را نمی دانمکه هرچه جز دل خود می خورم زیان دارد

لباس ماتم بلبل همیشه آماده استبه هر چمن که در او زاغی آشیان دارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چگونه دیده صائب گهرفشان نشود؟که رو ز ملک خراسان به اصفهان دارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring