سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیستشمع را در بزم دلسوزی به از پروانه نیست

حسن ذاتی فارغ است از صنعت مشاطگانزلف جوهر دست فرسود نسیم و شانه نیست

مرغ روح اهل مشرب را نمی آرد به دامنقل آن مجلس که خبث سبحه صد دانه نیست

عشق پنهانم ز مستی کرد گل در انجمندشمنی راز نهان را چون لب پیمانه نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سرکشی بگذار از سر، با دل صائب بسازشمع ایمن را گزیر از صحبت پروانه نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love