مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

چون ثمر دست به رعنایی اگر می‌افشاندلاف آزادگی از سرو حلالش می‌بود

گر برون نامدی از پرده جمالش، عالمکف خاکستری از برق جلالش می‌بود

مرگ می‌شد به نظر دولت بیدار مرادر قیامت اگر امید وصالش می‌بود

سالم از آتش سوزان چو سمندر می‌رفتمرغ اگر نامه من بر پر و بالش می‌بود

این قدر در دل خون گشته نمی‌گشت گرهبوسه گر رنگی از آن چهره آلش می‌بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می‌شد انگشت‌نما چون مه نو صائب فکراگر آن موی‌میان راه خیالش می‌بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets