ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد

به جوی رفته دگر بار آب می آیدکه خاک باده کشان عاقبت سبو گردد

اگر تو چشم توانی ز هر دو عالم بستدل سیاه تو آیینه دورو گردد

سیه ز نام به چشم عقیق شد عالمدگر کسی به چه امید نامجو گردد؟

به حرف هیچ کس انگشت اعتراض منهکه مستفید شود از تو و عدو گردد

کسی که چاشنی بوسه کرده است ادراکچسان تسلی ازان لب به گفتگو گردد؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز خامشی چو توان مایه دار شد صائبچه لازم است کسی خرج گفتگو گردد؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern